Κι εκεί που νομίζεις πως... βρίσκεσαι στο σωστό μονοπάτι που καταλήγει στο "να κατακτήσεις τον κόσμο", σου 'ρχεται άξαφνα μια καρπαζιά από κει που δεν το περιμένεις και, πέρα από το γεγονός ότι βλέπεις πεταλούδες πράσινες, κόκκινες και κίτρινες ("..και κίτρινες?"), ανατρέπεις το "είναι" της τελευταίας φοράς που αισθάνθηκες σιγουριά και ασφάλεια, είτε παίρνοντας αυτοβούλως μια σημαντική απόφαση είτε βασιζόμενος σε λεγόμενα του "χ" ευυπόληπτου συνανθρώπου...
Κύριε Αγαπητέ Συνάνθρωπε, σου 'πε κανείς πως όταν γεννήθηκα έπεσα στη χύτρα με τα Λεξοτανίλ και ό,τι και να μου κάνεις θα σε κοιτάζω σαν αγελάδα σε νιρβάνα; Γιατί αν στο είπε και το πίστεψες, ελπίζω να μην ψώνισες κι απ'τα φούμαρα που πουλούσε... Εξάλλου, το "Χτύπα κι άλλο, θα τ'αντέξω" δεν είναι τίποτε άλλο από ένα υπερεκτιμημένο σουξεδάκι του Φοίβου που περνάει υποκινούμενα μηνύματα της κυβέρνησης για να μας υποβιβάσει ακόμη περισσότερο σαν οντότητες και να μας υποτάξει. Όχι, καλέ κύριε, δε θα πάρω...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου